TWOJA SZKOŁA BIBLIJNA

Dla zainteresowanych Pismem Świętym

Słowo na niedzielę

IV Niedziela Wielkiego Postu (laetare), 19 marca 2023

(1 Sm 16,1b.6-7.10-13b; Ef 5,8-14; J 9,1-41)

Bóg rządzi światem – to sformułowanie, siłą rzeczy, kojarzymy z ludzkimi rządami i może się zdarzyć, że nie jest łatwo uznać tę prawdę.
O rządach Boga mówimy jednak w sposób wyjątkowy, gdyż On jest Autorem świata. Jest to władanie odmienne od potrzeby kontroli, wykazywania się, czy też utrzymania władzy. Ponadto sięga ono dużo głębiej niż powierzchnia dziejów ludzkich. Boże władanie jest „zawiadowaniem” [ładne staropolskie słowo] historią, czasem i przestrzenią, a także głębią ludzkich sensów i losów.
Pierwsze czytanie ukazuje namaszczenie Dawida na króla Izraela. Aktualnie panujący pierwszy król, Saul, nie spełnił się i Pan odjął od niego swoje wsparcie. Dawida zaś wybiera według swojego upodobania, według innych kryteriów, niż ludzkie postrzeganie władcy.
Sięgamy do jeszcze wcześniejszej sceny, w której Izraelici domagają się króla widzialnego. Samuel, prorok Boży i sędzia Izraela jest temu wtedy przeciwny, chcąc ocalić wyłączność panowania Boga. Podczas modlitwy Pan zwraca się ku niemu i nakazuje ustanowienie ludowi która, choć jest to ewidentne odrzucenie zwierzchnictwa Bożego. W tym działaniu jest jednak większy plan. Jeśli Mesjasz będzie miał kiedyś narodzić się w ludzkim pokoleniu (Judy), z którego nie będzie odjęta laska władcy (por. Rdz 49,10), to musi być to pokolenie królewskie. Zatem w wyniku pewnego buntu względem teokracji na scenę dziejów wchodzą ludzcy królowie, z których kiedyś narodzi się Zbawiciel. Bóg jest Panem dziejów i wszystko jest w Jego rękach.
Psalmista potwierdza słowo Boga, kiedy wyznaje posłuszeństwo Jego prowadzeniu. Droga może wydawać się nieznana i pośród zagrożeń, ale wtedy właśnie budzi się zaufanie, które pozwala iść odważnie za Pasterzem. To także obraz odbierania sensu historii i momentu aktualnego, który o tyle jest do przyjęcia, o ile widzi się go jako punkt na biegnącej dalej panoramie dziejów.
Święty Paweł naucza Efezjan, że jest światłość i ciemność, i że mają wybór w czym chcą uczestniczyć. Konsekwentnie dostaną to, po co wyciągną rękę.
Efezjanie narażeni byli na obce filozofie i pogańskie kulty, które czyniły zamieszanie i rozwadniały ich wiarę. Dlatego Apostoł wskazuje na Chrystusa jako na światło, a pozostałe głosy jako na ciemność. W Nim nadzieja, a pozostałe sfery z ich uczynkami Paweł ocenia jako „bezowocne”. Wejście w sferę Bożego działania – w historię zbawienia i poddanie się jej jest najlepszym wyborem, jakiego może dokonać wierzący w Chrystusa.
Historia niewidomego znad sadzawki Siloe jest opowieścią także o tym, jak Boże władanie obejmuje całość historii człowieka. Rzeczywiście przekonujemy się, że żyjemy dla chwały Bożej i że szczytem naszych możliwości jest objawianie Wszechmocy Pana. Ta prawda daleka jest od postrzegania człowieka jako zabawki w ręku Boga, czy jako swoistej bezwolnej kartki papieru, mogącej jedynie biernie przyjmować barwy stanowiące portret kogoś wielkiego.
Życie dla chwały Bożej jest realizowane w pełni miłości i wolności człowieka. Przypomina to bardziej stuprocentowe działanie jakiegoś doskonale skonstruowanego urządzenia, które pracuje w całej pełni swoich doskonałości. Model materialistyczny, przełożony na istnienie osoby ludzkiej, staje się nośnikiem prawdy o naszej współpracy z Bogiem. On chce naszej „pełnej wersji”, w pełni naszych możliwości.
Uzdrowiony w Siloe jest człowiekiem z konkretną historią i doświadczeniem. Wszystko wykorzystane jest w Bożym planie, aby pokazać „sprawy Boże” i objawić chwałę Chrystusa. Uczestniczą w tym procesie ludzie światłości i ludzie ciemności, którzy są obrazem ochrzczonych i nie uznających Chrystusa (widzących i ślepych).
Nieprzypadkowe jest odróżnienie reakcji Synagogi, rodziców i ludzi drugoplanowych, którzy widząc cud uzdrowienia zakopują się w swoich dedukcjach i nie zgadzają się na to, co realnie widzą. Podejmują dialog z uzdrowionym, ale nie przyjmują prawdy, gdyż są skostniali i zamknięci w swoich przekonaniach, sprzecznych z faktami. Wszystko to pokazuje relację Kościoła czasów Apostołów do otaczającego ich środowiska.
Istotą jest jednak rozmowa i przyznanie się do Chrystusa przez człowieka uzdrowionego. Wyznaje on wiarę, bo ma mocne osobiste doświadczenie władzy Bożego Syna. Poświęca swoją historię i zostawia tych, którzy się go wyrzekli, a podąża za Chrystusem drogą nowego człowieka.
Widać, że Bóg naprawdę panuje nad wszystkim i że wszystko służy Jego chwale. Nam pozostaje wiara i przyjęcie drogi realizacji łaski chrztu.

yński

Szkoła Biblijna Archidiecezji Gdańskiej

Zajęcia we wtorki:
Gdańskie Archidiecezjalne Kolegium Teologiczne (aula)
ul. Armii Krajowej 46
81-365 Gdynia

Zajęcia w środy:
Aula Jana Pawła II w Gdańsku-Oliwie
ul. Biskupa Nowickiego 2
80-330 Gdańsk

Telefon

+48 507 923 209

E-mail

szkolabiblijnagda@gmail.com

Numer konta:

BNP PARIBAS
37 1600 1462 1898 9624 3000 0004

W tytule przelewu prosimy podać:
Darowizna na cele statutowe - Szkoła Biblijna
Koszt: 120 zł / semestr

Używamy plików cookies Ta witryna korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Prywatności i plików Cookies .
Korzystanie z niniejszej witryny internetowej bez zmiany ustawień jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików Cookies. Zrozumiałem i akceptuję.
58 0.080329895019531